2025
●
winter – lente
DICHTERBIJ
Proloog
De lentebries brengt verhuizen met zich mee.
Hoofdstuk 1
Mira vraagt zich tijdens het inpakken af waar dat ene kopje is gebleven. Is ze het jaren geleden uit het oog verloren? Of was er zelfs nooit sprake van een volledige set?
Hoofdstuk 2
Tchi vindt bij het sorteren van haar spullen een rood kopje terug dat ze eigenlijk nog nooit heeft gebruikt. Ooit koos ze het uit een verzameling 'eenzame kopjes om weg te doen' tijdens een verhuis van Mira. Misschien wel fijn om er eens nieuw leven in te blazen, denkt ze nu.
Hoofdstuk 3
Al gauw na het uitpakken van de eerste dozen komt Mira op bezoek in Tchi's nieuwe woonst. Ze keuvelen bij een theetje en wat staat daar vrolijk te blinken?
Epiloog
Het voelt aan als terug een beetje compleet, zeker nu ze op wandelafstand van elkaar zijn gaan wonen. Na een poosje ver, toch weer wat dichterbij.
Prologue
Breath of Spring brings moving houses.
Chapter 1
During packing, Mira wonders where that one cup went. Did she lose sight of it years ago? Or has there never even been a full set?
Chapter 2
While sorting her things, Tchi finds a red cup that she has never actually used. She once chose it from a collection of ‘lonely cups to give away’ during a move from Mira. Perhaps it would be nice to breathe new life into it, she now thinks.
Chapter 3
Soon after unpacking the first boxes, Mira comes to visit Tchi’s new home. They’re chatting over a cup of tea and what is that shining cheerfully over there?
Epilogue
It feels more complete, especially now that they have moved within walking distance of each other. After a while further away, yet closer again.
●
lente – zomer
PEIDA
Een wiegelied als aanzet voor een langer creatieproces binnen het speelveld van bloemenboerderij weder. Tussen de langste en de kortste dag van het jaar zal een nieuw audiovisueel werk groeien, met de natuur als regisseur.
A lullaby as a starting point of a longer creation process within the playing field of flower farm weder. A new audiovisual work will grow between the longest and the shortest day of the year, with nature as director.
A home recording – at Froebel, June 2025, Brussels
With special thanks to Simon Reyners, Marianne Houzet, weder
●
zomer – herfst
SAM
Met de echo van wiegelied Peida in zich, is SAM een ode aan uitbundigheid. De laatste zonnebloemen op het veld tonen zich vrijuit en doen ons een houding aannemen voor de komende tijd. Hoe lezen we de bloemendans? We laten het veld verder richting geven aan ons verhaal.
Carrying the echo of lullaby PEIDA within, SAM is an ode to exuberance. The last sunflowers on the field are showing themselves freely and make us position ourselves for the coming period of time. How do we read the flower dance? We let the field give further direction to our story.
With special thanks to Simon Reyners, Marianne Houzet, weder